الجمعة، 9 أبريل 2010

وطن مجروح

صحرا ونيل وشجره عجوزه هناك بتميل

دمعه رايحه وجايه وواقفه,,, فى عيون ملايين

أمه طويله عريضه محبوسه فى محيط مترين

ضحكة طفل صغير يكبر تلاقيها حزينه

عمر بيجري يعدى فى لحظه جواها سنين

حكومات تتغير وزباله بتكتر فى شوارع وكمان فى عقول

وحتى النيل ابو ميه نضيفه اتملى تعابين

خنقات هنا على ضرب هناك على أقصى حزين بيعيط دم

انا مستغرب زى كتير بندور على ربع ضمير

كله بيحكى ,كله بيقول وفى الاخر اهو اسمه كلام

حسابات بايظه على اساس بايظ والناس تفكيرها بقى محدود

اهو كله بيعدى فى يومه مع انه بيخبى همومه

ومدام ماشى جنب الحيط فاكر نفسه بره الظيط

ويقولك ايه دى حضاره عريقه عمرها اقدم من الفين

سبنا الحاضر سبنا حياتنا وبندور على موميا فى طين

مش زعلان والله بالعكس كنا ساعتها ناس جامدين

بس اليوم انا عايز اعرف, افهم, اعلم,اعمل,, يمكن

بقولك ايه ده وطن مجروح حكايته حكايه لا ممكن تخلص

وقولك حاجه كمان فى السر المصري اصيل مبيستسلمش

ايوه انا عارف مسيرنا هنرجع وساعتها هتعود البسمه

بسمة حاضر بسمة بكره بسمة أمه بسمة دين


خالد

To be completed ...

ليست هناك تعليقات:

إرسال تعليق